Kruchą równowagę utrzymuję dzięki drobnym spotkaniom, rozmowom, byciu razem. Złapałem się ostatnio na tym, że kiedy ktoś śpi razem ze mną w moim mieszkaniu (nie, nie w moim łóżku), śpię lepiej. Zasypiam po kilkunastu minutach, nie po kilku godzinach, po kilku tabletkach, jak dzieje się to najczęściej. Bezpieczeństwo?

Stabilność. Widok radosnego dziecka (na co dzień zwariowałbym, od czasu do czasu jest słońcem), rozczulające zachowanie przyjaciela, rozmowa z kimś, kto zachowuje spokój. Nie to, że ma odpowiedź na moje pytania, ale to, że po prostu jest.

Po każdym takim byciu składam dzięki nie wiem komu. Ja też obdarzam. I cieszę się tym.

Znakomity tekst Abiekta na Innej Stronie, tu tylko fragment:
„Homofobia gejów i lesbijek jest formowana na tej samej zasadzie co tabu w społeczeństwie jest internalizowane. Tabu ma funkcję regulacji potrzeb i zachowań, homofobia zinternalizowana reguluje człowieka, dostosowując go do większości i w ramach racjonalizacji postępowania kieruje go przeciwko osobom »ze środowiska«. Jak wiemy, przełamywanie tabu jest procesem bardzo skomplikowanym i trwającym długi czas. My jednak nie mamy tego czasu tak dużo, bo niektórzy z nas chcą swoich praw natychmiast, bez czekania i oglądania się na tych, którzy uważają, że jak ubiorą różowe gacie to od razu wszyscy ich zdefiniują, a tej definicji wręcz chorobliwie się obawiają. Stąd naszą sytuację w społeczeństwie można nazwać kulturą milczenia, a jej złamanie jest możliwe jedynie przez ruchy radykalne, tylko wtedy nasz – do tej pory zniewolony – głos dotrze do innych.

Prawdą jest, że nie wiemy jak walczyć o swoje prawa. Nie tylko nie wiemy, ale i tej wiedzy nie chcemy nabyć, bo coś z tą wolnością trzeba by było zrobić. Wielu/wiele z nas boi się zapewne tego, że gdyby wprowadzono związki rejestrowane, a Polska stała się homikom przyjazna, nie mieliby podstaw do ukrywania się, a przecież całe swoje życie skonstruowali wokół tego motywu – »prywatnego geja«, czy »prywatnej lesbijki« (ostatnio nawet od jednego z działaczy można było usłyszeć, że pewna pani jest »prywatnie lesbijką«, co wywołało śmiech, a mnie zmroziło). Kiedy prywatne, domowe stanie się publiczne, miejskie, te konstrukty myślowe w postaci bycia »spoza środowiska« runą, gdyż podział na my i oni straci na sile, a także przestanie być użyteczny w usprawiedliwianiu własnego strachu. ”

Przygnębiony jestem ilością zinternalizowanej homofobii wśród bliskich mi ludzi, przyjaciół homoseksualistów. Doprawdy, więcej akceptacji dla homoseksualizmu widzę czasem u heteroseksualistów/-tek. Kiedy się domagam ludzkiego szacunku, w ich oczach jestem normalny, a dla niektórych homoseksualistów – tylko „żałosną ciotą idącą w szpilkach i boa na barykady”...

Phi.

„Pomyślałem sobie: że jesteś jeszcze bardziej samotna niż ja.
Że kochasz się w taki sposób, w jaki inni się mszczą.”

Coraz trudniej mi pisać o tym, co jest treścią tego bloga. O przemianie. Czy to oznacza, że coraz mniej w nią wierzę? Mimo wszelkich dowodów tejże, kiedy przeglądam zakładki historii?

Dziś doszedłem do tego, że chciałbym być zupełnie kim innym. Znów. Po sześciu latach wdrażania „moje nowe ja” okazuje się rozczarowujące.
Ogarnia mnie zniechęcenie, kiedy napisać mam o tym, dlaczego znowu, co mnie tak gryzie, że uciekam z dachu ciemnej kamienicy w centrum Warszawy, skąd widać burzę, zamiast pić tam dżin z tonikiem i nie przejmować się życiem, bo jest niedzielny wieczór i nic już nie muszę.

Agnieszka Osiecka Na wolności. Dziennik dla Adama:
„…I ja byłam zmęczona. Chciałam coś zjeść, ale już sama, bez niego. Czasem bardzo lubię sama pić w barze, z gazetą, czy ot, tak. Pojechałam »107« na Czerniakowską i w barze »Linda« zamówiłam żur za 34 złote (z chlebem – 39!). Wszyscy mężczyźni wyglądali nieszczęśliwi, jakby woleli być w domu, ale jakoś się nie złożyło.”

„Jakże zmierzchy jesiennych dni są przeszywające,
Ach, przeszywające aż do bólu!

A to dlatego, że nieokreśloność niektórych cudownych
doznań nie wyklucza ich intensywności; a nie ma cieńszego
ostrza niż ostrze nieskończoności.”

(Charles Baudelaire „Confiteor” artysty, przeł. Anna Boczkowska)